పరిశ్రమను ప్రశ్నించే హక్కు నటికి ఉంది. అయితే తన నిర్ణయాలపై ఎదురయ్యే ప్రశ్నలకు సమాధానం చెప్పాల్సిన బాధ్యత కూడా ఉంటుంది. తెలుగు సినిమాల్లో తనకు ఎదురైన అనుభవాలపై రాధికా ఆప్టే చేసిన వ్యాఖ్యలు.. ఇప్పుడు ఇదే చర్చకు దారితీస్తున్నాయి. మహిళా పాత్రలకు ప్రాధాన్యం ఉండాలన్న ఆమె వాదన సమర్థనీయమే. కానీ ఒక పాత్రపై అసంతృప్తిని మొత్తం చిత్ర పరిశ్రమకు వర్తింపజేయడం ఎంతవరకు సమంజసం?
‘అక్క’ వెబ్ సిరీస్‌కు సంబంధించిన ఇంటర్వ్యూలో రాధికా తనకు నచ్చని ఓ తెలుగు సినిమా పాత్ర గురించి కొన్ని వివాదాస్పద వ్యాఖ్యలు చేసింది. తనకంటే వయసులో పెద్ద నటుడితో రొమాన్స్ చేయడం, మేనమామతో వివాహం నేపథ్యం, చివరికి తన పాత్ర మరణించడం వంటి అంశాలపై ఆమె అసంతృప్తి వ్యక్తం చేసింది. అసంతృప్తి వ్యక్తం చేయడంలో ఎలాంటి తప్పు లేదు.. కానీ చిత్ర పరిశ్రమని చిన్నబుచ్చే విధంగా ఆమె చేసిన వ్యాఖ్యలు ఇప్పుడు అభిమానుల ఆగ్రహానికి కారణం అయ్యాయి. ఆమె సినిమా పేరు వెల్లడించకపోయినా, ఈ వివరణను బాలకృష్ణ నటించిన ‘లెజెండ్’తో ముడిపెడుతూ చర్చ జరుగుతోంది.
Also Read : పీఎస్ఆర్ ఆంజనేయులు చుట్టూ బిగుస్తున్న ఉచ్చు..!
ఒక పాత్రను అంగీకరించినంత మాత్రాన దానిపై తర్వాత విమర్శించకూడదనే నిబంధన లేదు. చిత్రీకరణ సమయంలో అనుభవాలు మారవచ్చు. ముందుగా చెప్పిన పాత్రకు, తెరపై కనిపించిన పాత్రకు తేడా ఉండవచ్చు. అయితే రాధికా విమర్శలో స్పష్టత రావాలంటే కొన్ని ప్రశ్నలకు సమాధానాలు అవసరం. పాత్రలోని ఏ అంశాలు ముందుగానే తెలుసు? చిత్రీకరణలో ఏమైనా మార్పులు జరిగాయా? తన అభ్యంతరాలను అప్పట్లో చిత్రబృందం దృష్టికి తీసుకెళ్లారా?
తనకు ఏది నచ్చలేదో చెప్పడం విమర్శకు ప్రారంభం మాత్రమే. అది ఎందుకు జరిగింది, తన నిర్ణయం వెనుక పరిస్థితులేమిటో వివరించినప్పుడే ఆ విమర్శకు పూర్తి బలం వస్తుంది. ముఖ్యంగా ‘లెజెండ్’ తర్వాత బాలకృష్ణతోనే ‘లయన్’లోనూ నటించడాన్ని విమర్శకులు ప్రస్తావిస్తున్నారు. మొదటి సినిమా అనుభవం అంత అసంతృప్తికరంగా ఉంటే, మరో చిత్రాన్ని ఎందుకు అంగీకరించారన్నది సహజమైన ప్రశ్న. ఇక రాధిక ఆప్టే నటించిన రెండు సినిమాల్లోనూ తనకి గౌరవప్రదమైన పాత్రలే వచ్చాయి. ఎలాంటి అశ్లీలత లేని పాత్రలే. బహుశా ఇదే ఆవిన అసంతృప్తికి కారం కావచ్చేమో. దీనికి వివరణ ఇవ్వకుండా వదిలేస్తే, ఆమె వ్యాఖ్యల్లో నిలకడపై సందేహాలు రావడం అనివార్యం.
పాత్రపై అభ్యంతరం.. పరిశ్రమపై తీర్పు అవుతుందా?
హీరోయిన్లను కథకు అవసరమైన వ్యక్తులుగా కాకుండా అలంకార పాత్రలకే పరిమితం చేసే ధోరణిని ప్రశ్నించాల్సిందే. కానీ ఒకటి రెండు సినిమాల్లోని అనుభవాలతో తెలుగు లేదా తమిళ పరిశ్రమ మొత్తాన్ని ఒకే గాటన కట్టడం సమగ్ర విశ్లేషణ కాలేదు. నిర్దిష్టమైన కథను, పాత్రను, పని విధానాన్ని ప్రశ్నిస్తే చర్చ ప్రయోజనకరంగా ఉంటుంది. విస్తృతమైన వ్యాఖ్యలు చేస్తే అసలు సమస్య కంటే వివాదమే ముందుకు వస్తుంది.
ఒక పాత్ర నచ్చకపోవచ్చు. ఆ అసంతృప్తి ఆధారంగా మొత్తం పరిశ్రమకు తీర్పు ఇవ్వాలంటే మరింత స్పష్టమైన ఆధారాలు అవసరం. మేనరికం నేపథ్యంపై అభ్యంతరం వ్యక్తం చేయడమూ ఆమె వ్యక్తిగత అభిప్రాయమే. అదే సమయంలో, ఒక ప్రాంతంలో కనిపించే సామాజిక నేపథ్యాన్ని కథలో చూపించడాన్ని మాత్రమే తప్పుగా నిర్ధారించలేం. ఆ సంబంధాన్ని కథ ఎలా చిత్రీకరించింది? మహిళకు నిర్ణయాధికారం ఇచ్చిందా? ఆమె భావాలను గౌరవించిందా? విమర్శ ఈ అంశాలపై కేంద్రీకృతమైతే మరింత అర్థవంతంగా ఉంటుంది.
Also Read : ఎన్నికల్లో ట్రంప్ కు షాక్.. భారత్ కు ఎలా ప్లస్..?
స్థానిక నటీమణులకు అవకాశాలు దక్కాలని, ప్రతిభకంటే చర్మవర్ణానికి ప్రాధాన్యం ఇవ్వకూడదని చెప్పడంలో అభ్యంతరం లేదు. అయితే ఇతర ప్రాంతాల నుంచి వచ్చిన నటీమణుల ఎంపికను కేవలం అందం లేదా తెల్లని చర్మానికే పరిమితం చేసి వివరించడం వారి ప్రతిభను కూడా తక్కువ చేసినట్లవుతుంది. ఎంపిక విధానాలను ప్రశ్నించాలి; నటీమణుల సామర్థ్యంపై ఆధారంలేని సాధారణీకరణలు చేయకూడదు.
రాధికా ఆప్టే తన అనుభవాలను చెప్పవచ్చు. ప్రేక్షకులు ఆమె వాదనల్లోని వైరుధ్యాలను ప్రశ్నించవచ్చు. ఈ రెండింటికీ సమాన స్థానం ఉండాలి. పరిశ్రమ నుంచి జవాబుదారీతనాన్ని కోరుతున్నప్పుడు, తన వృత్తిపరమైన నిర్ణయాలపై స్పష్టత ఇవ్వడమూ అదే జవాబుదారీతనంలో భాగమే. ఆ ప్రశ్నలకు సమాధానం వచ్చినప్పుడే ఆమె విమర్శ వివాదాన్ని దాటి నిర్మాణాత్మక చర్చగా మారుతుంది.
